'Kom naar buiten!!!' riep Charlene. Cindy lag helemaal op de grond van het lachen 
.
.Timon en Olivier bonkten tegen de wc deur. 'Hou op' gilde ik. Trrrrinnnnngggggg. Daar ging de bel. 'Kom snel, naar de les!' riep Cindy. 'Ik blijf hier en hou de deur van Jankepot dicht, meneer Otens kan niet tegen mijn charmes' zei Charlene. 'Oke' zeiden Olivier en Timon. Olivier, Timon en Cindy renden snel naar de klas. 'Laat me eruit' zei ik half huilend terwijl ik tegen de deur aan het bonken was. 'Ooo dus kleine Jankepot is bang??? Zal ik dan maar jouw tas pakken en jouw mammie bellen???' zei Charlene gemeen. 'Neeee' riep ik. Mijn tas lag half aan mijn kant half aan de kant van Charlene. Ik greep naar de tas maar helaas, mis. Ik knalde op de grond. Charlene had intussen mijn mobiel gepakt. 'Wat een koelkast zeg!!! Hoe komt dat ding in jouw tas! Je hebt er minstens een vrachtwagen voor nodig om dat ding mee te nemen!' riep Charlene uit. 'Hou op' gilde ik. Charlene stopte mijn mobiel in haar tas en pakte een bezem, om de deur dicht te klemmen. 'Jouw mobiel zie je niet meer terug!' lachte Charlene, en ze rende naar de klas. 'Laat me eruit!!! ' gilde ik. Ik zat wel een uur op de wc opgesloten. Ik werd uiteindelijk bevrijd door de wc-schoonmaakster. Zodra ik bevrijd was pakte ik mijn pas bedankte de schoonmaakster en ging snel naar de les die nu bezig was. Ik bedacht ondertussen hoe ik tegen meneer Otens moest zeggen waarom ik zo laat was. Toen ik aankwam zag ik dat iedereen naar buiten liep en ik liep snel met hun mee naar de volgende les. Er gebeurde niks bijzonders meer die schoolochtend. Ik heb de hele tijd gezord dat de pestkoppen mij niet zagen, voorderest niks bijzonders. Toen de school afgelopen was, ben ik meteen naar huis gefietst op hoog tempo. Ik heb gelukkig geen last meer gekregen van de pestkoppen. Ik heb nu alleen 1 probleem. Ik heb geen mobiel meer.........
