Verhaal deel 3

'Kom naar buiten!!!' riep Charlene. Cindy lag helemaal op de grond van het lachen .

Timon en Olivier bonkten tegen de wc deur. 'Hou op' gilde ik. Trrrrinnnnngggggg. Daar ging de bel. 'Kom snel, naar de les!' riep Cindy. 'Ik blijf hier en hou de deur van Jankepot dicht, meneer Otens kan niet tegen mijn charmes' zei Charlene. 'Oke' zeiden Olivier en Timon. Olivier, Timon en Cindy renden snel naar de klas. 'Laat me eruit' zei ik half huilend terwijl ik tegen de deur aan het bonken was. 'Ooo dus kleine Jankepot is bang??? Zal ik dan maar jouw tas pakken en jouw mammie bellen???' zei Charlene gemeen. 'Neeee' riep ik. Mijn tas lag half aan mijn kant half aan de kant van Charlene. Ik greep naar de tas maar helaas, mis. Ik knalde op de grond. Charlene had intussen mijn mobiel gepakt. 'Wat een koelkast zeg!!! Hoe komt dat ding in jouw tas! Je hebt er minstens een vrachtwagen voor nodig om dat ding mee te nemen!' riep Charlene uit. 'Hou op' gilde ik. Charlene stopte mijn mobiel in haar tas en pakte een bezem, om de deur dicht te klemmen. 'Jouw mobiel zie je niet meer terug!' lachte Charlene, en ze rende naar de klas. 'Laat me eruit!!! ' gilde ik. Ik zat wel een uur op de wc opgesloten. Ik werd uiteindelijk bevrijd door de wc-schoonmaakster. Zodra ik bevrijd was pakte ik mijn pas bedankte de schoonmaakster en ging snel naar de les die nu bezig was. Ik bedacht ondertussen hoe ik tegen meneer Otens moest zeggen waarom ik zo laat was. Toen ik aankwam zag ik dat iedereen naar buiten liep en ik liep snel met hun mee naar de volgende les. Er gebeurde niks bijzonders meer die schoolochtend. Ik heb de hele tijd gezord dat de pestkoppen mij niet zagen, voorderest niks bijzonders. Toen de school afgelopen was, ben ik meteen naar huis gefietst op hoog tempo. Ik heb gelukkig geen last meer gekregen van de pestkoppen. Ik heb nu alleen 1 probleem. Ik heb geen mobiel meer.........

Verhaal deel 2

'Doei, en doe de groeten aan Sam' zei mijn moeder. 'Ik wist zeker dat het de vriendin van mijn moeder is want Sam is mijn beste vriend. Ze hing op en begon verder te eten. Ik ging tandenpoetsen, haren kammen en hup naar school. Toen ik daar aankwamzag ik wat ik vreesde... de pestkoppen Olivier, Cindy, Timon en Charlene stonden mij op te wachten! Ik maakte rechtsomkeert en verstopte me achter een auto'. 'Ha, die stomme Esther is bang voor ons!' lachte Cindy. 'Wat een schijterd zeg!' schamperde Timon. 'Olivier, Cindy en Charlene lagen in een deuk'. Wat een brugPIEPERTJE zeg, altijd als wij haar staan op te wachten en zei ziet het niet moet ze huilen, bleh wat kinderachtig zeg! Ik maakte daar gebruik van om heel snel langs hun te rennen en de school binnen te komen, ging naar de wc's om me te verstoppen....

Eerste deel van het verhaal:

'Auw auw auw' kreunde ik. 'Wat is er aan de hand?' vroeg mijn moeder. 'Mevrouw, u kunt beter weggaan, dan kan zij vertellen wat er gebeurd is' zei de arts. 'Mag ik echt niet blijven?' vroeg mijn moeder. 'Nee, wacht maar in de wachtkamer' zei de arts. Mijn ouders zuchten en liepen de kamer uit. 'Nou hoe begon het?' vroeg de arts. 'Het begon zo' zei ik en ik vertelde het verhaal.

'Het begon allemaal één dag voor mijn verjaardag. In de ochtend gebeurde precies hetzelfde als altijd. Ik gaf Danny de kat eten, mijn moeder lag op de bank te lezen en mijn vader mopperde dat hij liever nu naar voetbal keek. We gingen eten. Maar toen ging de telefoon. Mijn moeder pakte de telefoon en nam op. Ze had het over mijn verjaardag en las voor van het lijstje wat ik allemaal wou hebben. Maar omdat ik een kriebelig handschrift heb kon ze niet alles opzeggen dus ze maakte er een ander woord van'. Ja, ze wil graag een spelletje voor de gameboy, een boek, een computerspel, een cd, een bordspel, geld, een pot mayonaise of een punaise'zei mijn moeder. 'Daar ging het dus fout.....'